مارتین هیندز (Martin Hinds)

image_pdfimage_print

مارتین هیندز Martin Hinds

 مارتین هیندز[1] تاریخدان انگلیسی 10 آوریل 1941 در پنارت ولز[2] زاده شد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه دیم الن[3] سپری کرد و سپس به مرکز شرق‌شناسی و مطالعات آفریقایی دانشگاه لندن رفت و مشغول یادگیری ادبیات و زبان عربی قدیم و جدید شد. در همین دوره بود که برنده جایزه خوان گست[4] عربی شد. تحصیلات تخصصی‌ اش را درباره دوران صدر اسلام و تسخیر و پیروزی‌های اعراب انجام داد. این برهه زمانی برای او جذاب و شگفت انگیز بود و سمت و سوی مطالعات او را برای همیشه تغییر داد. هیندز در 1969 رساله دکترای خود را با موضوع ” تفرقه و چند دستگی عراق در دوران صدر اسلام ” ارائه داد. اگر چه رساله دکترای او هرگز به صورت رسمی و به عنوان کتاب منتشر نشد اما سرآغازی برای نگارش مقالات متعدد در نشریاتی چون الابحاث[5]، ایران[6] و غیره بود. همچنین بعدها بخش‌هایی از آن در مدخل‌های “المغازی” و “بنو مخزوم” دایره‌المعارف اسلامی استفاده شد. در 1963 هیندز به استادی کرسی عربی مرکز شرق‌شناسی و مطالعات آفریقایی  دانشگاه لندن منصوب شد و سه سال بعد همین سمت را در دانشگاه کمبریج بر عهده گرفت. از سال 1970 به عضویت شورای مدیران ترینیتی هال[7] درآمد. طی این سال‌ها به فرهنگ اسلامی علاقه‌مند شد؛ زمانی که او دانشجو زبان عربی در مدرسه مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا دانشگاه لندن بود و در همان‌جا با تعدادی از دانش‌آموختگان «شمال آفریقا» پیوند نزدیکی برقرار کرد. در تابستان ۱۹۶۲، او به تونس رسید و به دیدن مکان‌های تاریخی همچون بناهای کارتاژ[8] رفت. علاوه بر این به دیدن آثار تاریخی اسلامی دیگری چون مسجد زیتون[9] رفت.  هیندز الکَیروان[10] و مسجدش در عقبه[11] را نیز بازدید کرد. او شیفته معماری اسلامی مسجد زیتون و نقش علمی آن در جهان اسلام گشت. در سال 1986 مارتین هیندز و پاتریشیا کرونه [12]با همکاری هم کتابی با عنوان :” خلیفه خدا، مرجعیت دینی در قرون اولیه اسلامی”[13] منتشر کردند. این کتاب به بررسی چگونگی تقسیم‌بندی مقامات مذهبی در صدر اسلام می‌پردازد و در آن همانند عقاید شیعه بر این نظر که مرجعیت دینی در راس حکومت قرار دارد تاکید می‌کند؛ برخلاف عقیده اهل تسنن که سعی دارد رهبر حکومت را از میان عوام مردم اهل فضل انتخاب کند. بسیاری از اسلام‌شناسان شیعه را شاخه انحرافی از اسلام می‌دانند در حالیکه این کتاب خلاف چنین نظری  را دارد و آن را سبک کهنی در حفظ مسلمین و پرهیز از انشعاب آنان می‌داند. کتاب حاضر مهم‌ترین اثر هیندز محسوب می‌شود. مارتین هیندز دو سال پس از انتشار کتابش در دسامبر 1988  در 47 سالگی درگذشت.

سید موسوی